Darmowe ebooki

Akcja "Świata bez końca" kontynuacji najsłynniejszej książki Kena Folleta "Filary ziemi" zaczyna się 200 lat później, w roku 1327. Spotykamy tu potomków Jacka i Toma, bohaterów tamtej sagi. Na tle barwnej panoramy średniowiecza w okresie wielkich przemian i dziesiątkującej społeczeństwo zarazy toczy się epicka opowieść o walce o władzę, pieniądze i wpływy, o tajemnicach i zbrodniach, o nauce burzącej fundamenty wiary, w której ludzkie emocje –, miłość, nienawiść, pragnienie zemsty –, odgrywają wiodącą rolę. świat bez końca to niewątpliwie najbardziej wyczekiwana kontynuacja wcześniejszej powieści, jaka ukazała się w okresie ostatnich lat.

Seksualizm był dla Kościoła problemem, z którym nie poradził sobie przez ponad 1500 lat, ani w znaczeniu teologicznym ani w codziennym życiu jego wielkich przedstawicieli. Był też tym problemem, który leżał u podstaw największego podziału chrześcijaństwa sprzed blisko pięciuset lat - choć nie pierwszego w jego dziejach.

Pisarz przekraczający granicę 25 tysięcy słów opuszcza krainę opowiadań, przekraczając granicę 40 tysięcy słów wkracza w krainę powieści. Wszystko to, co mieści się pomiędzy opowiadaniem a powieścią to nowele, zwane też minipowieściami. I właśnie cztery takie nowele składają się na tomik Cztery pory roku:
- SKAZANI NA SHAWSHANK
- ZDOLNY UCZEŃ
- CIAŁO
- METODA ODDYCHANIA

Barwna powieść historyczna, zbeletryzowana biografia kobiety, która przeszła do historii jako "krwawa grafka". Elżbieta Batorówna (1560-1614) pochodziła z arystokratycznej rodziny obciążonej genetycznym obłędem - wśród jej przodków i krewnych byli schizofrenicy, zboczeńcy i sadyści. Już jako mała dziewczynka uwielbiała przyglądać się egzekucjom. Gdy dorosła, jej sadyzm budził grozę - torturowanie służby, łapanych w okolicy Cyganów, przestępców czy przypadkowych osób sprawiało jej ogromną przyjemność, a zamek w Czachticach każdy rozsądny człowiek omijał z daleka. Ale prawdziwy horror zaczął się, gdy Batorówna uwierzyła, że wieczną młodość zapewnia codzienna kąpiel w krwi wytoczonej z dziewic. Przez ponad dwadzieścia lat polowała na młode dziewczęta, które ginęły w jej zamku podczas strasznych tortur.

Opublikowany w 1975 roku "Shõgun" w krótkim czasie stał się jedną z najpopularniejszych powieści przygodowych naszego wieku, i to całkiem niezależnie od nowej fali popularności, którą przyniosła mu telewizyjna ekranizacja, znana również w Polsce.

Bohaterem powieści jest żyjący na przełomie XVI i XVII wieku angielski żeglarz i awanturnik John Blackthorne. W 1600 roku los rzuca go do Japonii, gdzie zostaje wciągnięty w wir intryg i walk o władzę w decydującym dla tego kraju momencie historycznym.

Trwająca od wiosny do jesieni akcja kończy się w przeddzień słynnej bitwy pod Shekigaharą, w której samuraje Ieyasu Tokugawy (powieściowy Toranaga) wycięli w pień kilkadziesiąt tysięcy przeciwników dowodzonych przez Ishido Mitsunariego, dając początek trzechsetletniemu panowaniu shõgunów z rodu Tokugawa.

"Shõgun" to doskonale skonstruowana, wielowątkowa powieść przygodowa, w której elementy romansu, powieści historycznej i sensacyjnej zostały stopione w całość wyjątkowo atrakcyjną dla czytelnika, tak fascynującą i egzotyczną, że mimo objętości trudno się od niej oderwać.

Autor splatając dwie linie tematyczne: śledztwa w sprawie kryminalnej i "kryzysu" duchowego bohatera umieścił w zrekonstruowanym z historyczną dokładnością Średniowieczu wydarzenie niezwykle współczesne w swej psychologicznej prawdzie. To sprawia, że Inkwizytor nie jest zwykłą powieścią należącą do kryminałów religijnych. Jest to raczej książka, która zawiera tez bodźce do refleksji nad konfliktem wiary i niewiary w życiu każdego człowieka.

Monumentalna saga historyczna. Jej akcja rozpoczyna się na początku XII wieku w Anglii nękanej wojnami domowymi, konfliktami na tle religijnym, głodem, walkami o sukcesję na angielskim tronie. Fabuła książki, będącej także opowieścią o niezwykłej miłości, rozgrywa się wokół trwającej blisko czterdzieści lat budowy wielkiej katedry Kingsbridge.

Walka o władzę, intrygi, seks, mroczne tajemnice, w połączeniu z błyskotliwą mieszanką ludzkich emocji - miłości i nienawiści, lojalności i zdrady, nadziei i desperacji - oraz galerią niezapomnianych postaci, takich jak Aliena, piękna, odważna córka hrabiego Bartholomew, Jack Cherbourg, budowniczy katedry, i ich zaprzysięgły wróg, znienawidzony, podstępny lord William Hamleigh, tworzą porywającą opowieść, która wciągnie każdego czytelnika.

W grudniu 1941 roku Wehrmacht został zatrzymany pod Moskwą. Niemcy były jeszcze potęgą gospodarczą i militarną, ale Hitler podobnie jak Stalin, Churchill i Roosevelt, wiedział, że klęska Niemiec stała się tylko kwestią czasu.
Hitler rozumiał, że wojnę musi zakończyć. Nikt jednak, z wyjątkiem najbliższych i najbardziej zaufanych ludzi, nie mógł wiedzieć, że wódz utracił wiarę w zwycięstwo i chce układać się z wrogami.

Rozpoczynała się tajna wojna Adolfa Hitlera, w której głównym żołnierzem był Heinrich Himmler, lecz szybko włączyli się do niej inni: Martin Borman, sekretarz Führera, Heinrich Müller, szef Gestapo, Wilhelm Canaris, szef wywiadu i kontrwywiadu wojskowego, Walter Schellenberg, szef wywiadu SD. Wojna pełna niezwykłych intryg, spisków, zamachów, toczyła się ponad trzy lata w gabinetach mężów stanu, izbach tortur, kwaterach najwyższych dowódców, więzieniach i melinach szpiegowskich. Do dzisiaj wiele epizodów pozostaje najściślej strzeżoną tajemnicą wielkich mocarstw.

książka napisana przez Adolfa Hitlera podczas jego pobytu w więzieniu w Landsbergu na początku lat dwudziestych XX wieku i opublikowana w 1925 (I część) i 1927 (II część). W 1948 prawa autorskie do Mein Kampf alianci przekazali Krajowi Związkowemu Bawaria na podstawie wyroku sądu w Monachium o konfiskacie mienia należącego do Adolfa Hitlera
Pierwsza z nich przedstawia życiorys autora, w drugiej zaś Hitler zawarł podstawy swoich teorii antysemickich i narodowo-socjalistycznych. Stała się ona czołowym dziełem ideologii i propagandy nazistowskiej w III Rzeszy. Powołując się na eugeniczne tezy rasistowskie, dowodził, że "rasą panów" są Aryjczycy, a wśród nich szczególna pozycja należy się Niemcom. Słowianie natomiast byli traktowani jako najniższa z warstw aryjskich, dobra wyłącznie do prac niewolniczych. Według niego najniższą rasowo grupą, wręcz szkodliwą mieszanką ras, mieli być Żydzi, których po przejęciu władzy w Europie za wszelką cenę pragnął zlikwidować.

Pokój w cesarstwie bizantyjskim, tak ciężko wypracowany przez gildię błaznów, wisi na włosku. W 1203 roku pod murami Konstantynopola pojawiają się okręty czwartej wyprawy krzyżowej.

W obliczu tej nawały śmierć jednego z kupców w dzielnicy weneckiej wydaje się błahostką. Lecz Filoksenites, cesarski skarbnik i jeden z najpotężniejszych graczy na dworze Angelosów, przejawia wyjątkowe zainteresowanie tą sprawą i trefniś Feste musi zbadać okoliczności zabójstwa wenecjanina. Okazuje się oczywiście, że handel nie był jedynym zajęciem zmarłego. Jeśli Konstantynopol ma przetrzymać atak krzyżowców, trzeba jak najszybciej ustalić, kto doprowadził do przedwczesnego zgonu kupca. Czując oddech łacinników na karku, Feste sam jest w śmiertelnym niebezpieczeństwie...